و به سند معتبر از مالك جهنى منقول است كه گفت : من گلى به دست حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام دادم ، حضرت گرفتند بو كردند ، و بر ديده‌هاى خود گذاشتند ، بعد از آن فرمودند : هركه گلى بگيرد و بو كند و بر چشمانش گذارد و بگويد : اللهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد هنوز آن گل را بر زمين نگذاشته خدا او را بيامرزد . نجم سوّم در بيان علّت مستجاب نشدن بعضى از دعاها بدان كه چون حق سبحانه و تعالى وعده فرموده دعاى بندگان خود را مستجاب گرداند ، البتّه خلف در وعدهء الهى نمىباشد ، پس اينكه بعضى از دعاها اثر استجابتش ظاهر نمىشود به چند وجه جواب مىتوان گفت : اوّل : آنكه چون حق‌تعالى حكيم و عليم است ، كارهاى او البتّه منوط به حكمت و مصلحت است ، پس وعده‌اى كه فرموده مشروط به حكمت است ، يعنى اگر مصلحت شما باشد مستجاب مىكنم ، چنانچه اگر كريمى گويد هركه از من چيزى مىطلبد عطا مىكنم ، و شخصى بيايد و گويد افعى كشنده‌اى به دست من بده ، يا زهر قاتلى را بده كه بخورم ، و آن سائل ضرر آنها را نداند ، و دادن به او موجب هلاك او گردد ، البتّه عطا نكردن در چنين حالى به كرم انسب است ، بلكه عطا كردن جور است ، و ظاهر است كه اكثر آرزوهاى خلايق موجب ضرر ايشان است و نمىدانند ، و از روى جهالت سؤال مىنمايند ، و حضرت امام زين العابدين عليه السّلام در دعاى طلب حاجات صحيفهء كامله به اين معنى اشاره فرموده : اى خداوندى كه متبدّل نمىسازد حكمت او را وسيله‌ها .